9-daagse kampeertrip Dolomieten

Verona

Maandag 13 juli:

Gisteren kwamen we aan in Verona. Wij met de auto vanuit Frankrijk en Zara en Enna met het vliegtuig. We sliepen een nachtje in Verona, in een mooi en comfortabel appartement met airco, net buiten de stad. 

We spenderen de voormiddag in Verona, de stad van Romeo en Julia. We wandelen een rondje langs de bekendste plekken en ontdekken dat sinds deze zomer het balkon van Julia niet meer gratis te bewonderen is. We zijn hier maar even en betalen dus niet voor een bezoek aan “Casa di Giulietta”. We vangen een glimp op door een spleet in de uitgangspoort, aan de Via Cappello 23. Dat volstaat.

Verder zijn we erg verrast door deze stad, het antieke centrum is erg mooi met pleintjes, terrasjes, torens en historische gebouwen. Op het grote plein, Piazza Brà vind je de Arena di Verona. Het Piazza della Erbe is wellicht het mooiste plein van Verona, met kleurrijke gevels, de fontein en gezellige terrassen. Vanaf de Ponte Pietra, de oude Romeinse brug heb je een prachtig uitzicht over de Adige rivier en de historische binnenstad.

Daarna is het nog 180 km - 2h rijden naar onze eerste bestemming in de Dolomieten.

Lago di Carezza (Karersee)

Op de weg tussen Bozen en San Giovanni di Fasso, passeren we een erg mooi meer, Lago di Carezza. Een plek die heel erg bekend werd door TikTok/Instagram, zoals veel plekken in de Dolomieten.

We vinden meteen plek op de enorme betaalparking. Via een tunnel onder de weg kom je bij het meer. Er zijn eetkraampjes en souveniershops… We krijgen al meteen een voorproefje van de drukte waarvoor we al vreesden.

In 30 minuten wandel je rond het meer, maar er zijn ook veel langere wandelingen mogelijk. Het meer is wondermooi, maar zwemmen mag helaas niet. 

San Giovanni di Fassa

Na nog 14 kilometer rijden komen we aan bij Camping Catinaccio Rosengarten, in San Giovanni di Fassa. Hier slapen we twee nachten op een hoogte van ongeveer 1300 meter. De temperatuur is gezakt van 36 naar 27° Celsius. Ideaal om ons direct te installeren.

San Giovanni bestaat uit twee dorpen, Vigo di Fassa en Pozza di Fassa. Beiden zijn heel charmante dorpen, precies zoals je de dorpen in de Dolomieten voorstelt. Met kleurige houten chalets en heel veel bloemen. 

Vanaf de camping lopen we zo het dorp in, waar veel restaurantjes zijn. We eten bij een Sardijns restaurant. Erg lekker!

Vanaf middernacht barst een enorm onweer los. Onze tent houdt goed stand en we blijven droog. Net als we weer slapen schieten we wakker van het gebulder van een helikopter. Het lijkt wel of die op de camping een evacuatie doet. We hebben niet geweten wat er precies aan de hand was, maar de regio wordt wel meer geteisterd door noodweer.

Seceda Ridge wandeling

Dinsdag 14 juli:

Na de regen van vannacht, geraken we pas wat later op gang en tegen 9 uur vertrekken we met de auto voor een rit van 35 kilometer, waar we ruime een uur over doen. Bij alle dorpen is het enorm druk en we moeten enkele bergpassen over waar het verkeer opgehouden wordt door de vele fietsers. Het landschap is fenomenaal!

Bij de Sellapas bekijken we de bekende “doodskist” kabellift, ‘Forcella del Sassolungo’. Je stapt hier in terwijl de kabelbaan redelijk snel vooruit gaat. Er kunnen slechts twee personen in en je staat de hele rit rechtop. 

Vandaag staat Seceda Ridgeline op het programma, een icoon in de Dolomieten, die bij ons toch een dubbel gevoel naliet. Ja, het is er echt mooi, maar ook super commercieel. Zo is er een tolpoortje net voor het het foto viewpoint bij de ridgeline, 5€ extra te betalen. No way…

Voor Seceda had ik redelijk wat speurwerk op voorhand gedaan en dat loont…

Er zijn drie opties om bij de ridgeline te komen:

1️⃣ De zetellift vanuit Oritisei brengt je tot aan de voet van Seceda. Dit is hyperduur, 74€ pp (heen en terug, prijs 2026), en je bent verplicht op voorhand een timeslot te reserveren. Daarvoor passen wij. Info en tickets via Seceda Cableways.

2️⃣ De kabellift bij Col Raiser kost 34€ pp (heen en terug, prijs 2026) en hoef je niet vooraf te reserveren. Parkeren kost 10€. Van hieruit wandel je 4 kilometer tot Seceda, een stevige klim van bijna 500 hoogtemeters. De terugweg naar Col Raiser is erg mooi, in totaal wandel je een lus van 10 kilometer.

3️⃣ Wandelen vanaf Ortisei kost je niks, maar is erg pittig. Reken op 3.5-4 uur wandelen enkel, met 1200 hoogtemeters.

Wij kozen dus voor de kabelbaan vanaf Col Raiser en kochten de tickets een dag voordien via de website. Dit ging erg vlot en we hoefden niet aan te schuiven.  Zoals gezegd was het bij Seceda zelf erg druk. De dure kabellift spuwt busladingen dagjestoeristen uit, die een korte wandeling maken op slecht schoeisel tot de ridgeline, foto’s nemen en weer doorgaan. Gelukkig is de terugweg veel rustiger, langs smalle paadjes, bergmeren en alpenweides. De tiramisu bij rifugio na afloop is welverdiend.

Onze wandeling is terug te vinden op Wikoloc.

Tegen aperitief tijd waren we terug op de camping waar we net als gisteren genoten van een aperol op het terras.

We kookten zelf en daarna begon het opnieuw hevig te onweren. Dus installeerden we ons in de voortent om te kijken naar de halve finale Spanje Frankrijk.

Passo di Giau - Cinque Torri (wandeling)

Woensdag 15 juli:

We verlaten camping Rosengarten in Pozza di Fassa. Wat een leuk plekje!

Vandaag rijden we naar Cortina d’Ampezzo, 70 kilometer in oostelijke richting. Onderweg plannen we een stop bij de Passo Giau, op 2236 meter hoogte. Dit is een geliefde stopplek voor fotografen. We parkeren de auto gratis langs de weg, SP638, en wandelen van hieruit naar Cinque Torri, ‘de vijf toppen’.

De wandeling is 10.5 kilometer in een lus met net geen 500 hoogtemeters. Van bij het begin zijn de landschappen enorm mooi. Onderweg zijn er volop mogelijkheden om te pauzeren bij de rifugio’s van Averau, Nuvolau en Scoiatoli.

Onze wandeling is terug te vinden op Wikiloc.

Bovendien kom je ook meer te weten over wat zich hier tijdens de Eerste Wereldoorlog heeft afgespeeld. Troepen van het Italiaanse leger installeerden zich in de omgeving van de Cinque Torri vanwege de strategische positie en het zicht op de nabijgelegen bergen. Van hieruit konden ze zich met kanonnen verdedigen tegen de Oostenrijkse troepen. 

Wie minder ver wil wandelen, kan vanaf Passo Falzarego (SR48) met de stoeltjeslift naar Cinque Torri. 

Daarna rijden we nog een half uurtje door naar Cortina d’Ampezzo, waar we een nachtje bijkomen op hotel. We aperitieven in de Sportsbar en eten bij ‘Vizietto Di Cortina’ terwijl we het WK voetbal volgen op de iPhone (Engeland-Argentinië, 1/2 finale). Spijtig dat Argentinië won…

Cortina d’Ampezzo

Donderdag 16 juli:

Cortina is een mondain wintersport oord met luxe winkels en hotels. Hier overnachten is niet goedkoop. De stad mocht al twee keer de Olympische Winterspelen hosten, in 1956 en 2026.

We verkennen we het stadje en rijden daarna door naar de volgende camping in Niederdorf (Villabassa), slechts 29 kilometer verderop. Deze camping heeft een buitenzwembad én een gloednieuw indoorzwembad met wellness. Dat klonk als muziek in de oren van Zara en Enna.

Het weer was zo goed, dat we na het opzetten van de tent, niet weg te slaan waren van bij de pool. Een rustdag dus.

Tre Cimme di Lavaredo (Drei Zinnen) en Cadini Di Misurini (wandeling)

Vrijdag 17 juli:

Vroege wekker vandaag om 5:55😴, want we gaan naar de Tre Cime en Cadini di Misura. De rit naar het startpunt van de wandelingen is 29 km.

Beide wandelingen starten vanaf Rifugio Auronzo, op 2333 meter hoogte. Ook hier was een beetje research aan de orde.

Je moet verplicht een tijdslot voor de parking boeken! Tickets kosten 40€, komen een maand op voorhand online en zijn razendsnel uitverkocht. Reserveer de parking voor Tre Cime via de officiële website. Je kan er ook met de bus naartoe, maar de wachtrijen ‘s ochtends waren ellenlang.

Dit vonden we nogal onhandig… Overal lees je advies om zo vroeg mogelijk te komen om de drukte voor te zijn en voor het mooiste licht. Maar… wij hadden een ticket om 7 uur en kwamen aan in de regen…

Gelukkig stopt het snel met regenen en het klaart zelfs uit. We vertrouwen intussen niet meer op de weerapp hier, want het klopt nooit.

Tre Cime en de wandeling naar het uitzicht Cadini di Misurina zijn twee aparte wandelingen, samen 14 km en 600 hoogtemeters. Je vindt onze wandeling op Wikiloc. Wij hebben niet de hele lus rond de Tre Cime gewandeld, maar teruggekeerd aan het viewpoint. We kwamen zo op 10 kilometer uit.

📍Cadini di Misurina viewpoint hike

🥾3.8 km heen en terug vanaf Refugio Auronzo, reken ongeveer anderhalf uur.

Het pad is smal met steile afgronden, dus niet ideaal voor wie hoogtevrees heeft. Het kan er enorm druk worden. Wij hadden een stel Aziaten die het viewpoint claimden om trouwfoto’s te maken. Gekker wordt het niet.

📍Tre Cime di Lavaredo

🥾 10 km lus vanaf Refugio Auronzo. Het pad is breed en erg toegankelijk maar druk.

👀 Mooiste zicht op de Tre Cime vanaf voorbij Forcella di Lavaredo. Hoogste punt op 2462 meter.

Daarna zwembad en wellness 🛁🫧voor Zara en Enna.

Villabassa (Niederdorf) - Lago di Braies (Pragser Wildsee)

Zaterdag 18 juli:

We vermaken ons geweldig op camping Olympia in Niederdorf (Villabassa), bij Dobbiaco-Toblach. De camping heeft een buitenzwembad én een gloednieuw indoorzwembad met wellness. We gaan tweemaal eten in de bar/restaurant bij het zwembad en er is zelfs een mini-zoo. 

De ligging in de vallei van de Rienz, maakt dat het er zonniger is dan in de bergen. De omgeving is heerlijk rustig, met vredige dorpjes. Bij Santa Maria Dobbiaco, een pelgrimsoord, laten we de drone even vliegen. In de nationale parken mag het nergens, wat we respecteren. Helaas doet niet iedereen dat…

Het fietspad bij Niederdorf loopt vlak achter de camping en maakt deel uit van het beroemde Pustertal-fietspad richting Toblach en Sexten. Je fietst er door brede alpenvalleien langs goed aangegeven en verharde paden.

Lago di Braies, nog zo’n bekend meer in de Dolomieten, ligt op slechts 14 kilometer van de camping. Je kan er dus gemakkelijk naartoe fietsen.

Lago di Braies… Vandaag staat dus nog een icoon op het programma. We twijfelden om fietsen te huren maar kiezen uiteindelijk om toch met de auto te gaan.

💡Opgelet! Van 1 juli tot 15 september, tussen 9 en 16h30, is de toegangsweg naar het meer afgesloten. Je komt er alleen in met een vignet dat je vooraf online moet reserveren, samen met een parking. Er zijn 4 parkings. Wij vonden een dag van tevoren enkel nog plaats op P1, op 5 km van het meer. In het combiticket, 44€ (prijs 2026) is de toegang, parking, transfer per shuttlebus en een voucher voor de COOP supermarkt van 22€ inbegrepen. Reserveren doe je op de website. Let erop dat je het juiste aantal personen aangeeft in de auto, anders riskeer je niet mee te mogen met de shuttlebus. Zelfs bij honden werd gecontroleerd of ze een ticket hadden…

Te voet en met de fiets heb je vrije doorgang. Kom je vóór 9 uur, dan mag je doorrijden, maar ook dan moet je de parking betalen, als je nog een plekje vindt… Houd er ook rekening mee dat pas rond 10 uur de zon boven de berg komt en de kleur van het water dan pas mooi blauw wordt.

Alhoewel we geen fan zijn van al die regeltjes, moeten we toch toegeven dat alles vlot verloopt op die manier en de lokale bevolking er wel bij vaart.

Bij aankomst hadden we wat Disneyland vibes. Veel toeristen komen enkel voor de foto’s en de houten bootjes (50€/bootje, prijs 2026). Er zijn eetgelenheden en souvenierswinkels. 

De wandeling rond het meer is ongeveer 4 kilometer en gemakkelijk. Na afloop wandelen we zelfs de 5.5 km naar de parking terug via het bos. Regenvlaag inbegrepen.

In de namiddag chillen we aan het zwembad tot het rond 18h begint te onweren. We krijgen een koude en kille avond…

Lago di Sorapis (wandeling)

Zondag 19 juli:

Lago di Sorapis, een meer op 1923 meter hoogte, nog een klassieker… 

Na de regen van gisteravond staan we op met een stralende zon. We zijn nu al telkens vroeg op pad geweest om te wandelen, deels om de drukte, deels om de wolken van de namiddag voor te zijn. Maar gezien het altijd overal druk is en het weer onvoorspelbaar, sliepen we gewoon uit en vertrokken pas om 10 uur.

Het is 28 km vanaf de camping tot het startpunt naar Lago di Sorapis.

Parkeren kan gratis langs de SS48, bij de Passo Tre Croci. Gezien Kevin deze wandeling skipt, wegens hoogtevrees, worden wij gewoon gedropt bij de start.

Kevin gaat naar Lago di Landro en Lago Misurina en komt ons tegen wandelen op het laatste stuk.

De wandeling volgt wandelpad 215 en is redelijk uitdagend, met smalle paden langs steile afgronden. Er zijn verzekerde stukken met kabels en trappen. De route heen en terug is langs dezelfde weg.

📏 13 km, 450 hoogtemeters, reken 4-5 wandelen.

We starten met lichte regen, krijgen daarna zon maar bij aankomst bij het meer begint het te gieten. We wachten een uur bij de rifugio tot het uitklaart en kunnen uiteindelijk nog mooie foto’s nemen.

Omdat er hier geen kabelbaan is, treffen we dus vooral echte wandelaars op het pad, maar ook hier weer grote drukte, vooral op de moeilijke passages.

De rest van de namiddag schijnt de zon en genieten we van de aperol op de camping.

Zara en Enna hebben gisteren de minizoo ontdekt achter de camping en gaan nu elke avond de geiten en konijnen groeten 👋 😅.  Daarna kijken we naar de WK finale, op de iPad bij de tent. Niemand anders op de camping lijkt geïnteresseerd.

Auronzo di Cadore:

Maandag 20 juli:

Laatste dag… Vandaag doen we het rustig aan.

Het was een koude nacht ! De temperatuur zakte tot 11 graden maar toch slapen we erg goed. Gelukkig hebben we de winterslaapzakken mee.

Op de middag rijden we naar het Lago di Auronzo, dat we eerder zagen liggen vanop de Tre Cime. We picknicken er en slenteren door het stadje.

Daarna wellness voor Zara en Enna, terwijl wij een laatste keer genieten aan het zwembad en van de laatste aperols.

We eten bij het restaurant van de camping en ruimen al één en ander op. Morgen naar huis… een rit van 13 uur door Italië, Oostenrijk, Duitsland en Luxemburg.